Erik Joosten
Sarah Op ‘t Eynde

Toen de meester in het zesde leerjaar vroeg wat ik later wilde worden, antwoordde ik overtuigd: ‘Schrijver’! Uiteraard was dit een utopisch antwoord van een twaalfjarige. In plaats daarvan vervolledigde ik mijn middelbare studies op het internaat van het Salvatorcollege in Hamont.
Na enkele jaren de hogere studies voor onderwijzer gevolgd te hebben, belandde ik uiteindelijk op het VSPW en werd ik opvoeder. Ik werkte een groot deel van mijn carrière in de zorgsector, tot ik in 2008 slaagde voor het examen van onthaalbediende in Maasmechelen. Inderdaad, dat was een administratieve job. Aangezien het onthaalteam nieuw opstartte en er veel groeimarge was in klantvriendelijkheid en effectief werken, begon ik met het schrijven van doelgerichte literatuur, zoals ‘Boodschap van het onthaal’ waarin ik schetste hoe je een boodschap best (niet) overbracht naar cliënten en ‘Telefoonetiquette’ waarin een duidelijke structuur in het voeren van een telefoongesprek werd geschetst. De ‘schrijver’ was dus altijd latent aanwezig gebleven. 
In mijn vrije tijd durfde ik wel eens korte teksten en verhaaltjes te schrijven. Voor de sinterklaasnamiddagen voor de kinderen van het personeel schreef ik heuse scenario’s en hees ik mezelf in de kazuifel van de goedheilig man.
Maar het zijn vooral mijn twee kleinkinderen die mij de inspiratie gaven om kleine zaken vanuit hun leefwereld op te pikken en om te vormen tot leuke, semi-fictieve verhaaltjes.
Daarnaast verzamel ik graag informatie rond familie, vergeten instanties en interessante gebouwen. Die informatie giet ik graag in een ‘heemkundigwaardige’ tekst.